Zolang we kwaad erkennen, een plek geven en macht toekennen, is het leven een strijd.
Leven is licht in essentie dat zich tot ontwikkeling brengt.
Leven is het ontwikkelen van een zo volledig mogelijke beleving van licht.
Licht kenmerkt zich door de kwaliteit van onvoorwaardelijke liefde, dus is elke mens een potentiële liefdesbron. In elke mens ligt het potentieel besloten om een verlicht wezen te zijn, een wezen dat liefde voor het leven volmaakt tot uitdrukking kan brengen.
De mens beschikt over scheppend vermogen = verstand en geweten en maakt van daaruit keuzes: ofwel overleven, het zich afwenden van het licht, ofwel leven, het ten volle omarmen van het licht.
Kan kwaad dan bestaan als een op zichzelf staande kracht of macht?
Kwaad is een resultaat, geen oorsprong of bron, een logisch gevolg van de mens die zich afwendt van het leven zelf, die het leven veroordeelt en lastig vindt. Het is het resultaat van de mens die foutief interpreteert, die nog geen of onvoldoende liefde voor het leven ontwikkeld heeft, die nog leeft vanuit onbegrip, afwijzing en angst dat het leven kwetsbaar is en de aarde een kwaadaardig en gevaarlijk oord is.
Het leven is echter onaantastbaar en eeuwig, is geestelijk en niet fysiek. Als het fysieke wegvalt, leeft het geestelijke verder.
Zolang je aandacht en dus macht schenkt aan het duister, voed jij het gebrek aan goedheid en blijf jij zelf hangen op het niveau van duisternis en kwaad = onontwikkelde goedheid, onontwikkeld licht, onontwikkelde goddelijkheid. Duisternis is onbewustheid, de onbewustheid van de fysieke mens voor haar Schepper, God.
Elke mens deelt als levensvorm het leven – de pure, volmaakte intelligentie en wijsheid die alle vormen mogelijk maakt, draagt en in stand houdt. Het leven (God, bron, …) is dus almachtig, alwijs en alliefde. Het leven (God) omvat alles, doordringt alles en is de energie waaruit alles bestaat. Als God alles omvat, dan kan God niet hier regeren en de duivel daar regeren. Er is enkel de mens die foutief interpreteert en kwalificeert, en zo het licht verduistert en het leven zwaar maakt in plaats van licht.
Moeten we vechten, strijden of volstaat het om in een donkere kamer een licht mee te nemen, want waar licht is, kan onmogelijk duisternis heersen of bestaan.
Met deze tekst nodig ik je uit om te mijmeren over waar je voor leeft.
Wat jou drijft en wat waarde geeft en toevoegt aan je leven.
Want er is één ding waarin elke mens altijd vrij is,
dat geen regering, geen tragedie, geen mens je ooit kan afnemen:
de vrijheid om je houding te kiezen in elke gegeven situatie.
Je kan kiezen om je geest te verheffen
of je kan kiezen om je geest in de modder van het materiële leven te laten uitdoven.
Het zijn niet de sterksten die in leven blijven,
maar de mensen die een reden vinden om voor te leven,
de mensen die een facet van het leven waardevol vinden
om te blijven bestaan en niet op te geven,
hoe duister het fysieke momentum ook is.
Verhef je geest is de oplossing.
isabelle
Boektip: White Eagle Jezus leraar en genezer blz 71
