ps je zal zeker schrijffouten ontdekken op deze site, en gezien het feit ik kies voor authenticiteit is dat ok voor mij. Deze site is opgezet in 2020 uit verzet tegen de uitholling van de rechtstaat en vanwege de coronakolder waar overheden plots wel mondiaal en éénsgezind kunnen samenwerken om de menselijke waardigheid te schenden, zich te bemoeien met de individuele vrijheid en zich te mengen in de fundamentele rechten van elkaar. Dit collectief gebrek aan eerbied, waardering en respect voor het leven (het goddelijke IN elke mens) schokte mij voldoende om mijn healing en coaching praktijk stopt te zetten, fulltime en actief het mensrechtelijk normatief kader / natural law te bestuderen en een antwoord te ontwikkelen op het waarom men tekortschiet, en hoe men deze fictie, zelflegitimatie en omkering van de natuurlijke verhoudingen — en het daaruit voortvloeiende mensrechtelijk tekortschieten — binnen elk maatschappelijk optreden kan blijven rechtvaardigen als juist en positief optreden. Je bent waarschijnlijk op zoek naar de juiste kennis, waardoor jij: Legale kolder wikipedia: Voor de consumenten van het recht is het belangrijk te weten dat het recht breder is dan alleen de wet. Dienaren der wet (dienders) kijken alleen of de wet wordt gevolgd ……..; Kan je recht consumeren? Kan je een huis bouwen breder dan zijn fundament? Men is op vandaag de voeling kwijt met het leven zelf en met de essentie van het recht. Hoe het recht breder kan zijn dan de wet gaat mijn gezond verstand te boven. Gezond verstand en geweten zijn cruciaal om de zaken juist te interpreteren. UVRM1 : Elke mens is gelijk in recht en waardigheid geboren, beschikt over verstand en geweten en moet van daaruit bekwaam zijn om positief, in de geest van broederschap met elkaar om te gaan. De logica is dat ei uit de kip komt. Trek deze simpele logica door en je begrijpt dat het resultaat het gevolg is van de wetmatigheid die werkzaam is dus het recht dat wat positief is volgt uit de wet de kwaliteit liefde. Indien men deze simpele logica niet begrijpt zet men de werkelijkheid op zijn kop, keert men de natuurlijke rechtsorde om als men het mensrechtelijk normatief kader als fundament negeert en men in de praktijk de mens ondergeschikt maakt aan de praktische organisatie. Met gezond verstand kan men begrijpen dat men de mens als levensvorm centraal moet stellen binnen elk bestuur en optreden ipv de mens ondergeschikt te maken aan de praktijk. (preambule EU grondrechten) Is het ei de kip? Nee, zo is ook de regel niet de wet, maar moet elke regel conform de wet zijn = de kwaliteit licht/liefde uitdrukken. De wereld bekeken vanuit het standpunt van het resultaat — het ei — is totaal anders dan bekeken vanuit het standpunt van de bron — de kip. Het leven (het goddelijke) is dus het uitgangspunt i.p.v. het resultaat: de materiële organisatie. Het samenleven en het behoorlijk organiseren (maatschappij) moet draaien rond dienstbetoon: liefde, geest van broederschap, ondersteuning, uitwisselen, zodat de impact verheffend is en verlichting brengt i.p.v. belastend en exploiterend is. De essentie van het leven is licht = de kwaliteit liefde. Dus moeten we kiezen: verlichten we elkaar of lichten we elkaar op? Pas als we eerbied en respect hebben voor het leven en voor elkaar als levensvorm met fundamentele rechten, zullen we erin slagen om de ideale wereld — het VN- en EU-ideaal waarin elke mens vrij is van vrees en gebrek — in het leven te roepen. Met EU-resolutie van 28 februari 2024 over het 2023 Rule of Law Report, spreekt het Europees Parlement in artikel 73 zijn ernstige bezorgdheid uit over het feit dat democratie, rechtsstaat en grondrechten in de hele EU worden uitgehold. De resolutie benadrukt bovendien dat de situatie nog zorgwekkender blijkt wanneer rekening wordt gehouden met andere onafhankelijke verslagen en bronnen. Men kan moeilijk verwachten een effectieve rechtsstaat te kunnen vormgeven als men binnen de praktijk de fundamentele rechten als louter een filosofie naast zich neerlegt en men louter uitvoering geeft aan praktische regels zonder deze te toetsen aan en te interpreteren vanuit het normatief kader: de fundamentele rechten. Dat is zelflegitimatie i.p.v. moreel verantwoord en menswaardig handelen. We zijn geestelijke wezens. Vandaar dat het cruciaal is om het mensrechtelijk normatief kader stevig te implementeren vanaf jeugdige leeftijd op school en in alle mogelijke segmenten binnen de samenleving en maatschappij. Nu is de rechtsstaat meer bladvulling i.p.v. een effectieve positieve structuur die ruimte maakt voor het goede. De wijsheid is via de UVRM ruimschoots voorhanden, alleen ontbreekt nu nog de goede wil om het effectief als fundament en kader toe te passen. De belofte van 193 landen is via de preambule van de UVRM nochtans duidelijk: Overwegende, dat het van het grootste belang is voor de volledige nakoming van deze verbintenis, dat eenieder begrip hebbe voor deze rechten en vrijheden; Op grond daarvan proclameert de Algemene Vergadering deze Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als het gemeenschappelijk door alle volkeren en alle naties te bereiken ideaal, opdat ieder individu en elk orgaan van de gemeenschap, met deze verklaring voortdurend voor ogen, er naar zal streven door onderwijs en opvoeding de eerbied voor deze rechten en vrijheden te bevorderen, en door vooruitstrevende maatregelen, op nationaal en internationaal terrein, deze rechten algemeen en daadwerkelijk te doen erkennen en toepassen, Kan recht iets anders zijn dan positief, dan een uitdrukking van het goede? Er is ofwel recht liefde ofwel onrecht liefdeloosheid. De fundamentele rechten zijn idd positief omdat ze conform de wet de kwaliteit liefde voor het leven uitdrukken en elkaar als levend wezen. Maar hoe kan men van positief en recht spreken als men structureel dwingend interperteert en uitvoert. Hoe wil men via dwang uitnodigen tot positieve dus liefdevolle omgang met elkaar in de geest van broederschap (UVRM art 1)? Hoe wil men het VN en EU ideaal waar maken als men binnen de rechterlijke macht structureel focust op maatschappelijke afkeuring en zo hard mogelijk sanctioneren? Mensrechterlijk denken en handelen drukt morele volwassenheid uit: het nalaten van handelen vanuit eigen voordeel ten nadele van een andere levensvorm. Daarom moet de maatschappij in haar beleid, de fundamentele rechten in hun absoluut karakter erkennen en effectief handhaven en verankeren als fundament, zodat commerciële belangen, kwade wil en corruptie geen doorgang meer kunnen vinden. De kapitale fout is om menselijke gebruiken en regels de wet te noemen. Je ondergoed noem je toch ook niet je huid? Je ondergoed wisselt elke dag, je huid blijft levenslang. Er is een kwalitatief verschil tussen de wet en een regel. Wanneer men regels tot wet verheft, zet men de werkelijkheid op zijn kop. De wet is bovenmenselijk, dus goddelijk van aard en elke mens is eraan ondergeschikt omdat het leven erdoor aangestuurd wordt. De regels zijn tijdelijke menselijke concepten die mee evolueren naargelang de mens moreel evolueert (volwassen wordt). Daarom mogen we elkaar nooit kwaad of schade berokkenen of negatief handelen voor het eigen belang ten nadele van een ander levend wezen en moet elke praktijk positief, niet-inmengend geïnterpreteerd en uitgevoerd worden. De menselijke regels zijn niet de wet maar moeten conform de wet zijn om als positief instrument aangeboden te worden aan de samenleving. En wat met het volksgezegde dat niks zo krom is als het recht. Hoe kan het recht nu krom zijn? Als het krom is, dan is er sprake van onrecht, dus liefdeloosheid. De rechtbanken zijn ook niet het recht, maar een middel om het recht, het goede, te waarborgen. Recht is alles wat positief is dus liefde en eerbied voor het leven uitdrukt. Het reflecteert perfect de ontsporing van de praktijk en de uitholling van de rechtsstaat die zeer eenvoudig op te lossen is door simpelweg de fundamentele rechten als effectief fundament toe te passen. Niet het recht is gebrekkig maar het menselijk individu dat het leven en zijn bevoegdheid fout interpreteert. Het is pijnlijk hoe moreel onvolwassen we nog zijn. Steeds opnieuw is de mens onwillig om morele verantwoordelijkheid te nemen en voor liefde te kiezen. De angst regeert vanuit wantrouwen wat gebrek en lijden schept waardoor dwang, controle en verdeeldheid de overhand krijgen. Er is een groot verschil tussen denken dat je goed doet en weten dat je goed doet. De morele evolutie Ons geestelijk vermogen is net als een spier en moet met zelfdiscipline geoefend en getraind worden. Via UVRM art. 1 benadrukt men dat elke mens begiftigd is met verstand en geweten en dus beschikt over de middelen om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen door actief morele verantwoordelijkheid te nemen voor de impact van het eigen handelen en optreden op het leven en de medemens. De mens dient het onderscheid te leren maken tussen wat echt is en wat fake is: tussen de werkelijkheid — de menselijke hoedanigheid — en de praktische fictie als werkingsmiddel, en zich te onthouden van alle vormen van excuses voor grensoverschrijdend gedrag en eigenbelang die ten koste gaan van een ander levend wezen. Dit vergt zelfdiscipline en het willen respecteren van de ander als gelijkwaardig, als broeder. UVRM art. 1 verbindt deze twee menselijke vermogens rechtstreeks met onze verantwoordelijkheid tegenover elkaar: begiftigd met verstand en geweten behoren we ons jegens elkaar in een geest van broederschap te gedragen. Doch door het ontbreken van de menselijke focus op het licht — het goede, het goddelijke — is de mens meesterlijk in negatief gedrag: oordelen, veroordelen, dwang, manipuleren, onderwerpen, ongelijkheid scheppen, gezag willen nemen, … . Dit komt duidelijk tot uiting binnen maatschappelijk optreden dat negatief inmengend en structureel dwingend is i.p.v. verheffend. Wanneer men vanuit de overheid voortdurend focust op het laatste niveau van risico, overtreding, sanctionering en dwang, cultiveert men angst, wantrouwen, gebrek en verdeeldheid. Wanneer sanctionering en conflict bovendien financieel of institutioneel worden beloond, ontstaat een systeem waarin negativiteit en criminalisering een verdienmodel is ipv iets wat men probeert op te lossen. Dus organiseert men exploiterend en belastend ipv positief ondersteunend en verheffend. Vb snelheidsboetes men criminaliseert op grond van gebakken lucht – een tijdelijk concept- ipv op grond van een effectief mensrechtelijk feit: een negatieve handeling van mens tot mens. Hoe meer dwingende regels men verzint, hoe meer de overheidsorganisatie zich mengt en bemoeit met het individueel leven en keer op keer de vrijheid schendt, des te meer men de mensrechtelijke norm uit het oog verliest en des te minder de mens wordt aangesproken op verstand, geweten en eigen morele verantwoordelijkheid. De samenleving wordt daardoor niet noodzakelijk menselijker. Want dan denkt men niet langer: “Wat is goed?” en toetst men niet aan de morele norm — de fundamentele rechten — maar denkt men enkel: “Bestaat er een regel? Zo niet, dan kan ik mijn gang gaan.” Of men wil enkel gelijk halen en gebruikt daarvoor een regel, i.p.v. die regel en het eigen handelen te toetsen aan de fundamentele rechten en zo nader tot elkaar te komen en de gulden middenweg te bewandelen. Alain Bloch: magistraat-lid en gewezen voorzitter de Hoge Raad voor de Justitie (belgie), In een democratische rechtsstaat is beredeneerde kritiek op de werking van Justitie die gebaseerd is op een correcte analyse en toelaat dat conclusies voldoende gewikt en gewogen worden, essentieel en nodig. In een democratie houden de fundamenten van de rechtsstaat immers pas stand wanneer een grote meerderheid van de bevolking deze fundamenten deelt, wanneer het belang van de rechtsstaat wordt verdedigd door burgers, journalisten én politici en wanneer mensen voldoende vertrouwen kunnen hebben in het functioneren van de rechtsstaat. Brussel, 5.7.2023 COM(2023) 800 final Verslag over de rechtsstaat 2023 Niks uit bovenstaande kennisgeving mag uit zijn context gehaald worden of geïsoleerd. Ik deel hier enkel mijn zoektocht, vaststellingen, ervaring, analyse en mijn interpretatie van wat nodig is om de rechtsstaat als realisatie middel van individueel ideaal VRIJHEID en het VN- en EU-ideaal waarin elke mens vrij is van vrees, gebrek en autoritaire regimes effectief tot onze werkelijkheid te maken. Deze kennisgeving kan enkel in haar geheel gelezen en geïnterpreteerd worden en is bedoeld om bewustzijnsontwikkeling, reflectie en positief-kritische analyse te stimuleren. ELke mens, die een andere visie heeft of hierover wil communiceren is hartelijk welkom in onze telegramgroep . Om foute interpretaties en misverstanden te vermijden, valt alles van mijn hand binnen deze website onder mijn auteursrecht © Isabelle [CM] Lambrecht en mag het niet los van zijn oorspronkelijke context worden weergegeven of geïnterpreteerd, of worden overgenomen zonder mijn uitdrukkelijke toestemming of zonder de uitdrukkelijke vermelding van mijn naam en de websitelink. gewijzigd op 15/08/2026 isabelle lambrecht
– vrijheid kan verwerven en waarborgen;
– jij de fundamentele rechten als mens wil waarborgen;
– je eerbied en respect voor het leven wil waarborgen;
– je je leven wil vrijmaken van het negatieve element: dwang en inmenging;
– je zelf morele verantwoordelijkheid wil nemen in jouw leven;
– in harmonie , de geest van broederschap en vrijheid wil samenleven;
– het recht waarborgen en gerechtigheid realiseren;Kritische analyse en logisch willen denken helpt
De wet en de regel
De uitholling van de rechtsstaat
Het positief recht: de praktische vertaling van de wet
Uw geest is als een spier
Vertrouwen in de fundamenten van de huidige rechtsstaat
Deze instrumenten moeten ervoor zorgen dat de rechtsstaat niet alleen een beginsel is, maar een tastbare realiteit waarop alle mensen in de EU kunnen vertrouwen als bescherming tegen de ontwikkeling van autoritaire regimes, het consolideren van democratische structuren en de bescherming van de mensenrechten.
HOME-dev62932026-08-22T14:49:46+02:00